Parametry URL w sklepie: jak nie tworzyć tysięcy adresów

Parametry URL w sklepie są naturalną częścią filtrowania, sortowania i wyszukiwania produktów. Problem zaczyna się wtedy, gdy każda kombinacja ustawień tworzy osobny adres, który może zostać znaleziony przez robota wyszukiwarki. Jedna kategoria może wtedy prowadzić do setek, tysięcy, a nawet znacznie większej liczby wariantów tej samej listy produktów.

Nie każdy taki adres jest błędem. Niektóre strony filtrów mogą odpowiadać na konkretne zapytania i mieć własną wartość dla użytkownika. Inne są tylko technicznym wynikiem sortowania, śledzenia kampanii albo połączenia kilku filtrów, które nie tworzy żadnej wartościowej strony. Dlatego przy optymalizacji nie chodzi o mechaniczne usunięcie wszystkich parametrów, ale o rozdzielenie adresów potrzebnych od zbędnych.

Parametry URL w sklepie: skąd bierze się problem

Typowy adres kategorii może wyglądać tak:

/buty-damskie

Po zastosowaniu filtrów może pojawić się:

/buty-damskie?kolor=czarny

Po dodaniu rozmiaru:

/buty-damskie?kolor=czarny&rozmiar=39

Jeżeli użytkownik zmieni sortowanie, system może wygenerować kolejny wariant:

/buty-damskie?kolor=czarny&rozmiar=39&sort=price-asc

Każdy parametr może mieć kilka albo kilkadziesiąt wartości. Kiedy można je dowolnie łączyć, liczba kombinacji rośnie bardzo szybko. Google wskazuje, że szczególnie problematyczna jest nawigacja fasetowa, w której wiele filtrów można dodawać do siebie. Taki mechanizm może tworzyć bardzo dużą przestrzeń adresów i powodować nadmierne crawlowanie.

Nie musisz więc patrzeć wyłącznie na liczbę produktów. Kategoria zawierająca kilkaset produktów może generować znacznie więcej adresów niż produktów, jeśli filtr pozwala łączyć kolor, rozmiar, markę, cenę, materiał, kolekcję i inne cechy.

Na początku audytu sprawdź, jakie parametry faktycznie występują w sklepie. Przejdź przez kategorie, uruchom filtry, zmień sortowanie, użyj wyszukiwarki produktów i zobacz, jak zmienia się adres. Następnie zbierz nazwy parametrów, na przykład sort, page, filter, color, size, brand, price, search czy parametry służące do śledzenia kampanii.

To właśnie ta lista pokazuje, jak działa mechanizm tworzenia adresów. Jeżeli nie znasz wszystkich parametrów używanych przez sklep, nie zaczynaj od zmian w robots.txt ani od masowego ustawiania canonicali. Najpierw ustal, co każdy parametr robi.

Jak rozpoznać, które parametry tworzą wartościowe strony

Każdy parametr trzeba ocenić pod kątem tego, czy zmienia zawartość strony w sposób, który może mieć znaczenie dla wyszukiwarki i użytkownika.

Filtr marki może być wartościowy, jeśli sklep ma osobne, dobrze opisane zestawy produktów konkretnych producentów. Filtr typu produktu również może tworzyć sensowną stronę docelową. Z kolei sortowanie od najtańszego do najdroższego zwykle nie tworzy nowej intencji wyszukiwania. Zmienia tylko kolejność tych samych produktów.

Podobnie działa parametr określający liczbę produktów na stronie. Dla użytkownika może być wygodny, ale zazwyczaj nie tworzy osobnego zasobu, który powinien konkurować w wynikach wyszukiwania.

Podczas analizy zadaj sobie kilka konkretnych pytań:

• Czy parametr zmienia zestaw produktów, czy tylko ich kolejność?
• Czy po jego zastosowaniu powstaje odrębna intencja wyszukiwania?
• Czy strona ma własny, użyteczny tytuł i opis?
• Czy użytkownik może trafić na nią z normalnej nawigacji sklepu?
• Czy na tej stronie znajduje się wystarczająco dużo produktów?
• Czy istnieje sens utrzymywania jej jako osobnego adresu w Google?
• Czy inne kombinacje tego parametru prowadzą do praktycznie identycznych stron?

Jeżeli odpowiedzi wskazują na zwykłą zmianę kolejności albo techniczną modyfikację widoku, nie ma powodu traktować takiego wariantu jak osobnej strony kategorii.

Jeżeli natomiast filtr odpowiada na realną potrzebę użytkownika i tworzy unikalny zestaw produktów, trzeba rozważyć jego pozostawienie. Nie oznacza to jednak automatycznie, że każda kombinacja filtrów powinna być indeksowana.

W tym miejscu przydaje się także kontrola struktury nawigacji, ponieważ filtr nie powinien zastępować normalnej hierarchii kategorii. Jeśli użytkownik musi wykonać wiele przypadkowych operacji, aby dotrzeć do produktu, sprawdź również strukturę breadcrumbs w sklepie, ponieważ ścieżka nawigacyjna może pomóc uporządkować relacje między kategoriami i produktami.

Parametry adresów URL a duplikacja treści

Duplikacja URL nie zawsze oznacza identyczny znak po znaku adres. Problem pojawia się również wtedy, gdy różne adresy prowadzą do stron o tej samej albo bardzo podobnej zawartości.

Przykładowo:

/laptopy?sort=price-asc

oraz:

/laptopy?sort=price-desc

pokazują ten sam zbiór produktów, tylko w innej kolejności. Z perspektywy użytkownika jest to przydatna funkcja. Z perspektywy indeksowania nie muszą to być dwie niezależne strony.

Jeszcze większy problem pojawia się, gdy system pozwala zapisać ten sam filtr na kilka sposobów. Przykładowo jeden adres może mieć color=black, a inny color=black&sort=default, mimo że drugi parametr nie zmienia faktycznej zawartości. Wtedy powstaje kolejny wariant adresu bez dodatkowej wartości.

Google może samodzielnie grupować podobne adresy i wybierać adres kanoniczny. Nie oznacza to jednak, że można pozostawić nieograniczoną liczbę kombinacji i liczyć na automatyczne uporządkowanie. Google wskazuje, że duża liczba adresów prowadzących do identycznej lub podobnej zawartości może utrudniać efektywne crawlowanie i powodować niepotrzebne zużycie zasobów.

Canonical powinien być częścią spójnej strategii, a nie sposobem na ukrycie źle zaprojektowanego mechanizmu filtrów. Sprawdź, czy strona filtrowana wskazuje canonical na siebie, czy na kategorię główną, i czy ta decyzja odpowiada temu, co chcesz osiągnąć.

Jeżeli sklep generuje różne warianty tego samego produktu przez parametry, nie zakładaj automatycznie, że problem dotyczy wyłącznie kategorii. W podobny sposób mogą powstawać duplikaty na kartach produktów, dlatego przy audycie warto sprawdzić również duplikaty produktów wynikające z wariantów.

Czy parametry URL są indeksowane przez Google

Pytanie „czy parametry URL są indeksowane” nie ma jednej odpowiedzi. Sam fakt występowania znaku ? w adresie nie oznacza, że URL zostanie wykluczony z indeksowania.

Google może crawlować adresy z parametrami, jeśli znajdzie do nich odnośniki. Parametry mogą więc prowadzić do stron dostępnych w wyszukiwarce, szczególnie jeśli generują wartościową i wystarczająco odrębną zawartość.

Najpierw sprawdź, jakie adresy faktycznie pojawiają się w Google. W Search Console możesz wykorzystać raporty dotyczące indeksowania oraz narzędzie Inspekcja adresu URL. W przypadku konkretnego adresu sprawdzisz między innymi informacje dotyczące indeksowania i adresu kanonicznego wybranego przez Google.

Nie ograniczaj analizy tylko do kilku ręcznie wybranych adresów. Jeśli sklep ma dużo filtrów, wybierz próbki z różnych kategorii. Sprawdź adres bez parametrów, adres z jednym filtrem, kombinację dwóch filtrów, adres sortowania, paginację oraz adres wyników wyszukiwania.

Porównaj również adresy znalezione w logach serwera. To szczególnie przydatne, ponieważ pokazuje, do jakich URL faktycznie docierają roboty. Jeżeli w logach widzisz ogromną liczbę kombinacji filtrów, których nie potrzebujesz w wynikach wyszukiwania, problem dotyczy już nie tylko indeksowania, ale także budżetu crawlowania i obciążenia serwera.

Nie ustawiaj noindex jako uniwersalnej odpowiedzi na każdy parametr. Najpierw ustal, czy chcesz, aby robot w ogóle pobierał dany adres. Jeśli problemem jest samo niepotrzebne crawlowanie, rozwiązanie może wymagać ograniczenia dostępu robota do określonych wzorców URL, a nie tylko usunięcia stron z indeksu.

Jak obsługiwać parametry URL w sklepie

Najbezpieczniej zacząć od podziału parametrów na grupy.

Pierwsza grupa to parametry funkcjonalne, które są potrzebne użytkownikowi, ale nie tworzą osobnej strony SEO. Mogą tu trafić sortowanie, liczba produktów na stronie czy niektóre ustawienia widoku.

Druga grupa to parametry filtrów. Tutaj sytuacja jest bardziej złożona. Niektóre filtry mogą być przydatne jako strony docelowe, inne powinny pozostać tylko funkcją nawigacji.

Trzecia grupa to parametry śledzące, na przykład dodawane do linków kampanii. Nie zmieniają one treści strony, więc nie powinny prowadzić do tworzenia nowych wersji adresów traktowanych jako osobne strony.

Czwarta grupa to parametry wyszukiwarki wewnętrznej. Wyniki wyszukiwania w sklepie często generują ogromną liczbę kombinacji i nie powinny być bezrefleksyjnie otwierane do crawlowania.

Piąta grupa to parametry techniczne, których działanie wynika z konkretnego CMS, modułu lub mechanizmu JavaScript. Tutaj potrzebna jest analiza implementacji, ponieważ nazwa parametru nie mówi jeszcze, jakie ma znaczenie.

Przy każdym parametrze zapisz jego funkcję, przykładowe wartości, wpływ na zawartość strony oraz decyzję SEO. Taka prosta dokumentacja jest bardzo pomocna przy wdrażaniu zmian przez programistę.

Tabela: Typy parametrów URL i zalecane podejście

Typ parametru	Przykład	Co zmienia	Zalecane podejście
Sortowanie	?sort=price-asc	Kolejność produktów	Zwykle nie traktować jako osobnej strony SEO
Paginacja	?page=2	Zestaw widocznych produktów	Analizować razem z architekturą kategorii i indeksowaniem paginacji
Filtr marki	?brand=nike	Zestaw produktów	Rozważyć indeksowanie, jeśli odpowiada na realną intencję
Filtr koloru	?color=black	Zestaw produktów	Indeksować tylko wybrane wartości, jeśli mają wartość wyszukiwawczą
Filtr ceny	?price=100-200	Zestaw produktów	Zwykle ograniczać indeksowanie kombinacji przedziałów
Liczba produktów	?limit=48	Liczbę elementów na stronie	Zwykle nie tworzyć osobnej strony SEO
Widok produktów	?view=grid	Sposób prezentacji	Nie traktować jako osobnego adresu SEO
Parametr kampanii	?utm_source=...	Dane analityczne	Nie tworzyć osobnych wersji treści
Wyszukiwanie	?q=buty	Wyniki wyszukiwania	Zwykle ograniczać crawlowanie i indeksowanie
Parametr sesyjny	?session=...	Sesję użytkownika	Usunąć z indeksowalnej struktury URL

Tabela nie zastępuje analizy konkretnego sklepu. Ten sam parametr może być skonfigurowany inaczej w WooCommerce, PrestaShop, Shoperze czy rozwiązaniu autorskim.

Jak ograniczyć adresy z parametrami bez blokowania wartościowych filtrów

Najczęstszy błąd polega na wrzuceniu wszystkich parametrów do jednego worka. Jeśli zablokujesz całą ścieżkę zawierającą znak ?, możesz odciąć również wartościowe strony filtrów. Zamiast tego przygotuj listę konkretnych parametrów, które generują zbędne warianty.

Jeżeli sklep korzysta z robots.txt, reguły powinny odpowiadać rzeczywistemu sposobowi tworzenia URL. Google opisuje możliwość blokowania crawlowania problematycznych adresów fasetowych za pomocą robots.txt. Takie rozwiązanie ma sens przede wszystkim wtedy, gdy nie potrzebujesz, aby określone warianty były crawlowane.

Trzeba jednak uważać na blokowanie adresów, które są potrzebne do odkrywania innych stron. Zanim dodasz regułę, sprawdź, czy przez blokowany adres robot nie dociera do istotnych produktów lub innych wartościowych zasobów.

W przypadku wartościowych stron filtrów sytuacja jest odwrotna. Jeśli konkretny filtr ma sens biznesowy i wyszukiwarkowy, powinien być dostępny w sposób, który pozwala Google go znaleźć i ocenić. Dobrze przygotowana strona filtra powinna mieć stabilny adres, odpowiednią zawartość, logiczne linkowanie wewnętrzne oraz spójne sygnały kanoniczne.

Nie twórz jednak indeksowalnych stron dla każdej kombinacji. Jeżeli masz filtry marki, koloru i rozmiaru, nie oznacza to, że każda kombinacja tych wartości musi zostać osobną stroną SEO. Możesz dopuścić wybrane poziomy filtracji, a pozostałe warianty pozostawić jako funkcję dla użytkownika.

W praktyce często najlepszym rozwiązaniem jest stworzenie ograniczonego zestawu stron docelowych, które mają rzeczywistą wartość, i pozostawienie pozostałych kombinacji poza główną strukturą indeksowania.

Canonical, noindex i robots.txt: czego użyć

Te trzy mechanizmy rozwiązują różne problemy i nie powinny być traktowane jako zamienniki.

rel="canonical" wskazuje preferowaną wersję strony spośród podobnych lub duplikujących się adresów. Google traktuje canonical jako sygnał, a nie bezwarunkowe polecenie. Dlatego canonical powinien być zgodny z zawartością strony i innymi sygnałami witryny.

noindex informuje, że dany adres nie powinien znaleźć się w indeksie. Nie rozwiązuje jednak automatycznie problemu nadmiernego crawlowania, ponieważ robot może nadal odwiedzać adres, aby odczytać instrukcję.

robots.txt ogranicza możliwość crawlowania wskazanych adresów. Jeśli celem jest ograniczenie liczby pobieranych wariantów filtrów, może być właściwym narzędziem, ale trzeba sprawdzić skutki uboczne.

Przy wyborze rozwiązania zacznij od pytania: czy chcesz, żeby Google pobierał ten URL? Jeśli tak, ale nie chcesz jego osobnego indeksowania, rozważ rozwiązanie związane z indeksowaniem. Jeśli nie chcesz, aby robot regularnie pobierał dany wariant, analizuj możliwość ograniczenia crawlowania. Jeśli strona jest wartościowym wariantem kategorii, pozostaw ją dostępną i zadbaj o spójną architekturę.

Nie stosuj jednocześnie przypadkowych reguł canonical, noindex i robots.txt. Sprzeczne sygnały utrudniają diagnozę. Jeżeli canonical wskazuje kategorię główną, ale robots.txt blokuje dostęp do strony filtrowanej, Google może nie mieć możliwości odczytania sygnału canonical.

Jak znaleźć tysiące adresów podczas audytu sklepu

Audyt zacznij od zebrania danych z kilku miejsc. Sam wynik wyszukiwania Google nie pokaże całego problemu.

Pierwszym źródłem są linki wewnętrzne. Przejdź przez filtry kategorii i sprawdź, jakie adresy powstają po każdej zmianie. Jeśli filtr generuje URL, skopiuj go i porównaj z innymi wariantami.

Drugim źródłem jest sitemap. Adresy parametrów nie powinny trafiać do mapy strony tylko dlatego, że system automatycznie je dodaje. Sitemap powinna być spójna z tym, które adresy uznajesz za główne.

Trzecim źródłem są logi serwera. Wyszukaj żądania zawierające znak ? i pogrupuj je według nazw parametrów. Zobaczysz wtedy, które mechanizmy faktycznie są odwiedzane przez roboty.

Czwartym źródłem jest Search Console. W przypadku problematycznych adresów wykorzystaj Inspekcję adresu URL i sprawdź stan konkretnej strony. Narzędzie pozwala także sprawdzić, co Google wie o wskazanym adresie i czy został on uwzględniony w indeksie.

Piątym źródłem jest crawler SEO. Podczas skanowania sklepu warto zachować pełne adresy URL i następnie pogrupować je według parametrów. Szukasz przede wszystkim powtarzalnych wzorców, a nie pojedynczych adresów.

Jeżeli w raporcie widzisz na przykład dziesiątki wariantów z sort, setki kombinacji filtrów i dużą liczbę adresów z parametrami kampanii, możesz zacząć oceniać skalę problemu.

Przy okazji sprawdź, czy problemy z parametrami nie są częścią szerszego problemu z architekturą. Jeśli ważne produkty są dostępne dopiero po wielu przejściach przez filtry, przydatna będzie także analiza głębokości kliknięć produktów.

Jak przygotować zasady dla programisty lub wdrożeniowca

Po audycie nie przekazuj programiście ogólnego polecenia „zablokować parametry”. Przygotuj tabelę parametrów z decyzją dla każdego przypadku.

Przykład:

sort: zmienia kolejność, nie indeksować.

limit: zmienia liczbę produktów, nie indeksować.

brand: wybrane wartości mogą być stronami SEO.

color: analizować tylko wartości z potencjałem wyszukiwawczym.

utm_source: parametr analityczny, nie tworzyć osobnej wersji strony.

q: wyniki wyszukiwania wewnętrznego, ograniczyć crawlowanie i indeksowanie zgodnie z implementacją sklepu.

Dopiero z takiej listy można przygotować reguły techniczne.

Jeżeli sklep korzysta z modułu filtrów, sprawdź również jego ustawienia. Część systemów pozwala wybrać, które filtry mają być dostępne jako osobne strony, jak budowane są canonicale oraz czy linki do filtrów są generowane w kodzie strony. W PrestaShop i WooCommerce rozwiązanie może zależeć od użytego modułu, motywu oraz konfiguracji SEO.

Nie zakładaj, że zmiana ustawienia w panelu administracyjnym rozwiązała problem. Po wdrożeniu otwórz kilka adresów ręcznie, sprawdź kod HTML, status HTTP, canonical oraz linkowanie. Następnie ponownie wykonaj crawl i porównaj liczbę wariantów.

Co zrobić z wartościowymi stronami filtrów

Jeżeli analiza pokaże, że określony filtr odpowiada na realne zapytania, nie usuwaj go tylko dlatego, że zawiera parametr.

Przykładowo sklep z obuwiem może mieć kategorię /buty-biegowe oraz filtr producenta. Jeśli użytkownicy faktycznie szukają produktów konkretnej marki, a sklep ma wystarczający asortyment, strona filtra może być sensownym elementem architektury SEO.

W takim przypadku sprawdź, czy adres jest stabilny, czy można go znaleźć przez linkowanie wewnętrzne, czy ma właściwy title, czy zawartość kategorii jest wystarczająco konkretna oraz czy canonical nie wskazuje przypadkowo strony nadrzędnej.

Jeżeli strona ma być indeksowana, nie ukrywaj jej jednocześnie przed robotem w robots.txt. Wartość takiej strony wynika właśnie z tego, że wyszukiwarka może ją odwiedzić i zrozumieć jej zawartość.

Z drugiej strony nie twórz wartościowych stron na siłę. Jeśli filtr „produkty od 117 do 143 zł” powstał tylko dlatego, że użytkownik przesunął suwak ceny, nie oznacza to automatycznie, że potrzebujesz osobnego adresu SEO. Strona może być świetną funkcją użytkową bez stawania się elementem indeksu.

Jak kontrolować zmiany po wdrożeniu

Po zmianach sprawdź kilka grup adresów, a nie tylko jeden przykład.

Zacznij od podstawowej kategorii. Następnie otwórz każdy wartościowy filtr. Sprawdź, czy adres działa, zwraca prawidłowy status HTTP i nie został przypadkowo zablokowany.

Następnie przetestuj niepotrzebne warianty. Sprawdź sortowanie, kombinacje filtrów, parametry kampanii, wyszukiwarkę wewnętrzną oraz nieprawidłowe kombinacje wartości.

W logach serwera obserwuj, czy roboty nadal odwiedzają masowo warianty, które miały zostać ograniczone. W Search Console kontroluj, czy nie pojawiają się nowe wzorce adresów. Jeśli zmieniałeś canonicale, wykorzystaj Inspekcję URL dla reprezentatywnych stron.

Przy większych zmianach porównuj także mapę strony i linkowanie wewnętrzne. Jeśli adres został wyłączony z indeksowania, nie powinien przypadkowo pozostać jednym z głównych adresów promowanych przez nawigację sklepu.

Jeżeli po wdrożeniu pojawiają się sprzeczne sygnały, najpierw sprawdź samą implementację. W przypadku problemów z canonicalami pomocna będzie także analiza konfliktów canonical i przekierowań, ponieważ różne mechanizmy mogą wskazywać Google różne wersje tego samego zasobu.

Najczęstsze błędy przy parametrach URL

Pierwszy błąd to blokowanie wszystkich parametrów jednym wpisem. Taka reguła może przypadkowo objąć wartościowe strony filtrów.

Drugi błąd to pozostawienie wszystkich filtrów otwartych dla robotów. W sklepie z rozbudowaną nawigacją fasetową szybko prowadzi to do bardzo dużej liczby kombinacji.

Trzeci błąd to traktowanie canonical jako rozwiązania każdego problemu. Canonical pomaga wskazać preferowaną wersję podobnych stron, ale nie zastępuje kontroli nad generowaniem adresów i crawlowaniem.

Czwarty błąd to dodawanie parametrów do sitemap. Jeśli adres nie jest preferowaną wersją strony, nie powinien być przypadkowo promowany przez mapę witryny.

Piąty błąd to linkowanie do każdego wariantu filtra. Każdy taki link może być kolejnym sposobem odkrycia adresu przez robota.

Szósty błąd to pozostawienie bez kontroli wyszukiwarki wewnętrznej. Zapytania użytkowników mogą tworzyć ogromną liczbę adresów, szczególnie jeśli wynik wyszukiwania ma wiele dodatkowych parametrów.

Siódmy błąd to brak obsługi nieistniejących kombinacji. Jeśli filtr nie zwraca żadnych produktów, sprawdź, jaki status HTTP otrzymuje taki adres. Google zaleca zwracanie odpowiedniego statusu 404 dla nieistniejących kombinacji filtrów, zamiast przekierowywania ich na przypadkową stronę błędu.

Prosty proces kontroli parametrów URL

Jeśli prowadzisz sklep samodzielnie, możesz wykonać analizę bez tworzenia skomplikowanego projektu.

Najpierw wypisz wszystkie parametry znalezione podczas przeglądania kategorii i wyszukiwarki. Następnie przypisz do nich funkcję. Zaznacz, czy zmieniają produkty, ich kolejność, wygląd strony, dane analityczne czy tylko działanie techniczne.

Potem wybierz parametry, które powinny tworzyć strony dostępne dla wyszukiwarki. Nie zaczynaj od pytania, jak je zablokować. Zacznij od pytania, które adresy chcesz zachować.

Następnie sprawdź canonicale, sitemapę, linkowanie wewnętrzne, robots.txt oraz zachowanie serwera. Te elementy powinny wskazywać tę samą strategię.

Na końcu wykonaj ponowny crawl i porównaj strukturę adresów. Jeśli po wdrożeniu nadal powstają tysiące nowych wariantów, wróć do mechanizmu generowania URL. Często problem leży w samym filtrze, a nie w ustawieniach SEO.

Jeżeli nie masz pewności, które adresy są faktycznie crawlowane i jak połączyć dane z logów, Search Console oraz crawlera, możesz zacząć od praktycznej kontroli błędów technicznych sklepu, a następnie przejść przez konkretne grupy adresów parametrów.

Podsumowanie

Parametry URL same w sobie nie są problemem. Problem powstaje wtedy, gdy sklep pozwala tworzyć ogromną liczbę wariantów bez kontroli nad tym, które adresy powinny być crawlowane, indeksowane i linkowane.

Zacznij od inwentaryzacji parametrów. Sprawdź, co zmienia każdy z nich, jak wiele kombinacji tworzy i czy odpowiada na konkretną potrzebę użytkownika. Następnie podziel adresy na wartościowe strony filtrów, warianty funkcjonalne oraz adresy, które nie powinny być regularnie odwiedzane przez roboty.

Nie blokuj wszystkich parametrów automatycznie. Nie ustawiaj canonicali bez analizy. Nie dodawaj do sitemap adresów, których nie uznajesz za główne. Po wdrożeniu sprawdź efekty w crawlach, logach serwera i Search Console.

Jeżeli sklep generuje dużą liczbę wariantów i trudno ustalić, które z nich powinny zostać zachowane, dobrym punktem wyjścia będzie audyt techniczny sklepu internetowego, w którym można przeanalizować sposób generowania adresów, filtrowanie, indeksowanie i wewnętrzne linkowanie jako jeden system.